Uncategorized

Innbyrðing kúgunar og tvíeggja sverð: hugleiðingar um margþætta mismunun og Samtökin ’78

Þegar ég var barn var ég með fordóma fyrir fötluðum krökkum. Sérstaklega krökkum með þroskahömlun. Ég vissi vel að við áttum öll eitthvað sameiginlegt, aðallega af því að fólk talaði við okkur í sömu asnalegu tóntegundinni, okkur var strítt með svipuðum hætti, ferðuðumst með sömu leigubílunum og vorum, t.d. oft aðgreind í tíma og ótíma… Continue reading Innbyrðing kúgunar og tvíeggja sverð: hugleiðingar um margþætta mismunun og Samtökin ’78

Uncategorized

Ég sakna Manchester 

Ég var svo lánsöm að taka þá ákvörðun að fara í skiptinám til Manchester í Englandi í fyrra. Ekki frekar en nein önnur borg er hún fullkomin og var ég langt frá því að vera laus við fordóma og fyrirlitningu, feðraveldið og stjórnsýslubákn. En ég sakna margs þaðan. Ég sakna þess að nota aðgengilegar almenningssamgöngur… Continue reading Ég sakna Manchester 

Uncategorized

22 random things that make me tired as a disabled woman

I am tired of often needing to value other people’s needs more than my own. I am tired of being anxious about small events because of the fear of being marginalized and silenced. I am tired of people over and over again assuming my opinions on sexism and ableism are just an emotional reaction instead… Continue reading 22 random things that make me tired as a disabled woman

Fordómar · Staðalímyndir

I love my wheelchair, Kylie Jenner

I have for a long time wanted to write about the love I have for my wheelchair. And I think now it’s time. Mainly because most (nondisabled) people have decided it is dreadful having one. They look at it with pity and resentment, terror and confusion. They see it as something that must make my… Continue reading I love my wheelchair, Kylie Jenner